Renault Clio IV R.S. Trophy

Elke autoliefhebber kent het fenomeen “Hot-Hatch” wel. We zijn immers allemaal wel fan van auto’s met veel rijplezier en snelheidspotentie. Als deze twee gecombineerd worden met best veel praktische ruimte en een grote achterklep, dan heb je de definitie al aardig te pakken. Het zit hem dus letterlijk in de naam zullen we maar zeggen.
En dat alles voor een prijs die “de gewone man” zich kan veroorloven.

Renault Clio 1.6 R.S. Trophy 2016
Nieuwwaarde: € 32.784,-
Vermogen: 220 pk / 260 Nm
0-100: 6,6 seconde
Gewicht: 1.179kg

De Clio IV R.S. kunnen we zeker scharen onder deze categorie! En dat terwijl er, zeker op de vierde generatie van de Clio onder handen genomen door Renault Sport, in de autojournalistiek relatief veel kritiek bestaat over deze generatie van een van de bekendste fabrikanten van de Hot-Hatch. De meest voorkomende kritiek is over het feit dat de derde generatie nog met een handbak geleverd werd en met een natuurlijk ademende 2 liter motor. Een zeer spartaanse ervaring met een speels chassis was de Clio III R.S. zeker, maar tegenhangers als de Polo GTI, de Ford Fiësta ST of de Peugeot 208 GTI’s van deze wereld tilden ondanks een minder spartaanse ervaring, wel het dagelijks gebruik van de Hot Hatch naar een nieuw niveau. Het is duidelijk dat Renault hierin mee moest gaan om zichzelf niet uit de markt te laten zetten. Het is tenslotte zo dat slechts een klein deel van de kopers van een nieuwe auto in dit segment specifiek die ervaring zoekt. Verreweg de meeste kopers zoeken gewoon een fijn sturende auto op een B weg, die ook nog eens elke dag fijn is voor het woon-werkverkeer. Laten we in dit artikel de kritiekpunten dan maar eens behandelen en kijken of alle kritiek die tijdens de introductie boven kwam drijven eigenlijk wel zo terecht was als we er nu op terugkijken! Eerst maar het grootste kritiekpunt destijds…

De versnellingsbak

De handbak is verdwenen! Yep, zoals bij bijna elke nieuwe auto van elke willekeurige autofabrikant, get over it… We kunnen Renault afbranden op het feit dat er geen handbak is, zeker omdat dezelfde 1.6 Turbomotor in de Nissan Juke Nismo wel te krijgen was met een handbak, maar dat gaan we in dit review niet doen. Andere hebben de negatieve punten van een automaat inmiddels wel benadrukt, de consequenties voor wat het doet met een rijdersauto en dat het nooit zo “puur” is als een handbak.
Super fijn is het echter wel! Met een alsmaar drukker wordend wegennet, vol met files, stoplichten en voorrang voor fietsers op rotondes, is het helemaal niet erg voor 80% van de tijd om een fijne soepele automaat te hebben. De versnellingsbak in de Clio is een EDC (Efficient Dual Clutch), wat Renault zijn afkorting is voor een automaat met dubbele koppeling (denk DSG voor VAG en PDK van Porsche). Zeker in de Trophy uitvoering is de bak een uitstekende metgezel. De automaat is in normale stand super vloeiend en schakelt soepel en vlug over. Bij het veranderen naar Sport of nog beter Race veranderd niet alleen de gasresponse en het stuurgewicht, maar ook de versnellingsbak gaat in Full-Attack modus. Schakeltijden worden korter en de bak schakelt merkbaar agressiever! Ook doet, in tegenstelling tot de DSG van bijna alle sportieve Volkswagens, de EDC van Renault wél precies wat je van hem vraagt.  Opschakelen gaat supersnel met een tik tegen de flippers welke op de stuurkolom zitten (waar ze horen), terugschakelen idem dito en dit gecombineerd met een vrolijke dot tussengas. Als je niet wilt dat de Clio overschakelt, dan doet de auto dat ook niet, de begrenzer aantikken doet deze Renault dan ook met plezier. Puurder dan dat word het tegenwoordig al bijna niet meer! Ook is er een heerlijk rauwe launch-control, waarbij de auto met het trekken aan beide flippers en de rem tegelijk met het gas ingedrukt, het toerental bij ongeveer 3000 toeren vasthoudt en daar sputtert als een rallykanon totdat je de rem loslaat. Door het gemis van een sperdifferentieel (ja dat is wel een verbeterpunt Renault) is het enigszins een “One Tyre Fire” show, maar desondanks schiet de Clio tot vol passie weg. Het levert niet altijd de snelste 0 naar 100 tijd op, maar een glimlach op het gezicht zeker!

De motor

De motor van de Clio ging van een 2 liter atmosferische motor naar een 1.6 turbomotor. Hierdoor bleef het vermogen gelijk met de vorige generatie. Alleen de Trophy die wij reden kreeg een kleine boost van nog eens 20 enthousiaste paardjes, waardoor het vermogen 220PK werd. Deze motor is ondanks alle kritiek ook helemaal geen slechte krachtbron. Het motortje heeft, zeker voor het gewicht van de auto, meer dan genoeg koppel dankzij de turbo. In tegenstelling tot de reguliere motorblokken met downsizing van huidige auto’s trekt de Clio vrolijk en met veel plezier door tot hij zijn toerenlimiet bereikt. Wacht je in de juiste stand zoals gezegd te lang met flipperen, dan klapt de toerenbegrenzer er met volle teugen in tot je dit wel doet. Hierna begint het feest elke keer gewoon opnieuw tot de laatste versnelling. Ook blijft het vermogen toenemen tijdens het stijgen in het toerengebied, waardoor het echt wordt beloond om vol door te halen in elke versnelling als je lekker aan het stampen bent. Ondanks dat de motor af wordt gedaan als een negatief punt door velen, voel je dat het een echte Renault Sport motor is met zeer sportieve, zo niet race-achtige aspiraties. Natuurlijk is de keuze voor de 1.6 ook gevallen wegens nieuwe verbruiksnormen en vermindering van de uitstoot voor de Clio, maar juist als je deze punten dus ook nog meeneemt in de overweging van Renault, lijkt me dit totaal geen slechte keuze.

De looks

De Fransen ontwerpen natuurlijk geen prachtige sculpturen net als een Alfa Giulietta bijvoorbeeld, maar ook zeker geen doorsnee boodschappen auto’s zoals de Volkswagen Polo’s van deze wereld. De Clio van deze generatie is als je ons vraagt een geweldig compromis tussen de twee. Ook al moeten we ook eerlijk toegeven dat de IV’de generatie Clio eigenlijk twee gezichten kent, namelijk de auto vóór, en ná de facelift. De vroegere modellen zijn te herkennen aan de dagrijverlichting in de voorbumper. Bij de pre-facelift is dit een simpele streep. Bij de gefacelifte auto zitten er prachtige mistlampen in de vorm van finishvlaggen in de voorbumper. Ook kreeg de Clio nieuwe achterlichten en een opgefrist interieur met nieuwe multimedia! Alle verlichting werd vervangen door led. Zeker in het donker geeft dit de auto een zeer sprekend gezicht en een luxueuzere uitstraling, tevens is het zicht bij donker zelfs op onverlichte wegen uitstekend!

Het design van de auto is erg opgeknapt door de facelift en zeker niet saai te noemen. Zoals vermeld heeft de Clio aan de voorkant prachtige led-koplampen met fraaie mistlampen die tevens op lagere snelheid fungeren als bochtverlichting. De koplampen zorgen niet alleen voor uitstekend zicht
’s nachts, maar geven ook overdag een karaktervol front aan de auto als de dagrijverlichting brand. De mooie lijn die door de koplampen loopt is meteen te herkennen in de binnenspiegel als er eentje op je achterbumper zit. Ook steekt de zilveren “vleugel” in de voorbumper prachtig af tegen het zwart van de auto die wij reden en tot slot pronkt er een mooi groot Renault logo vol trots op de neus. De auto komt over als een allemans vriend, maar dan wel eentje met serieuze intenties! De achterkant is voorzien van mooie led-achterlichten en er pronkt een prachtige diffuser met twee mooie zilveren uitlaatstukken. Ook was de auto destijds te krijgen met een Akrapovic uitlaat, deze gaf meer geluid en heeft prachtige carbon eindstukken. De diffuser brengt de voor en achterkant samen tot een geheel doordat deze in dezelfde kleur is gespoten als de vleugel in de voorbumper. De zijkant van de auto is simpel, doch elegant met een paar simpelere lijnen en twee mooie sideskirts met daarop de letters Trophy!

Al met al een redelijk ingetogen uiterlijk, maar toch voor de echte liefhebbers direct te herkennen door zeer doordachte en goed vormgegeven sportieve elementen.


Exclusieve features en interieur

Het interieur van de Clio is lastiger te definiëren dan de rest van de auto. Het is zeker fraai gestyled, maar de harde kunststoffen doen toch stiekem afbreuk aan het hoge kwaliteitsgevoel dat de auto je juist geeft tijdens het rijden. De auto is uitgerust met fraaie klokken in de tellerbak en ook de digitale snelheidsmeter heeft een mooi font en is duidelijk afleesbaar. Het multimediascherm zou misschien een topper zijn geweest in een auto van een generatie eerder, maar is in 2016 al niet erg up to date meer, zeker in vergelijking met andere merken. Het scherm reageert wat traag en de bediening achter het stuurwiel van bijvoorbeeld volume van de radio vereist wat wennen. De stoelen zitten heerlijk met een goede combinatie van ondersteuning en comfort. Ook is het multimedia scherm uitgevoerd met bijzonder veel info over de auto. Zo zitten er meters in voor de wat meer gangbare zaken zoals koelwatertemperatuur, toerental, gas- en rempedaal standen en bijvoorbeeld een G-kracht meter. In tegenstelling tot eigenlijk al zijn concurrenten kun je echter ook gegevens zien als olietemperatuur van zowel motor als versnellingsbak, turbodruk en koppelingstemperatuur. Je kunt zelfs de torque-split zien tussen de voorwielen en je kunt zien welke versnelling de bak met dubbele koppeling heeft klaarstaan voor je om naar over te schakelen. Ook zit er een laptimer in en nog veel meer. Al met al kun je dus zeker niet zeggen dat de auto geen rijdersauto is, zeker met al deze uitrusting die bij de concurrentie totaal ontbreekt!

Het Chassis

Tot slot dan nog het chassis. Wat ze bij Renault Sport zeker kunnen, is een onderstel afstellen. Ook hier is tijdens de ontwikkeling duidelijk gekozen voor een auto die dagelijks prima te gebruiken is. De auto is desondanks (zeker als Trophy) vrij straf geveerd. De auto is zeker niet oncomfortabel te noemen, maar je merkt dat comfort nog steeds een minder hoge prioriteit heeft gehad dan bij de concurrenten. De auto voelt hierdoor wel solide aan, zeker op hogere snelheid verwerkt de auto hobbels en ongelijkheden in het wegdek goed. Ga je elke dag de stad in om alle drempels en richels te verkennen, ja dan is de Clio misschien niet de beste keuze. Korte oneffenheden op lagere snelheid worden niet heel prettig verwerkt. In deze omstandigheid legt hij het ondanks de verbeteringen op comfortgebied nog steeds af tegen zijn Duitse tegenhangers. Juist waar een Hot-Hatch echter hoort op te bloeien, in bochten en bij hogere snelheden, komt de Clio IV helemaal  tot leven! Met een goed gevoel in het stuurwiel en uiterste precisie kun je deze auto geweldig plaatsen op de weg. Op de limiet gedraagt de auto zich precies zoals je wilt. Bijna telepathisch reageert de Trophy op elke input die je hem geeft. Door middel van het stuur en het gas- en rempedaal kun je de auto helemaal tot op de millimeter krijgen waar je hem hebben wilt. De Clio roteert met de standaard afstelling al hartstikke mooi, de auto blijft doen wat je vraagt, of je je nou op of over de limiet van grip bevindt. Dit chassis is misschien minder “veilig” afgesteld dan de gemiddelde GTI, maar desalniettemin geeft de Renault, als je weet wat je doet, je ongelooflijk veel vertrouwen.

Conclusie

Al met al is de Clio in de vierde generatie gebruiksvriendelijker geworden in het dagelijks verkeer, maar heeft Renault Sport zeker weer het onderste uit de kan gehaald om er een echte R.S. van te maken! Zeker in Trophy vorm komen de motor, versnellingsbak en chassis samen in een pakketje Hot Hatch van heb je me daar… Juist de combinatie van die fijne dagelijkse auto en dat rauwe randje spanning waar de Clio III ook al om bekend stond, maakt dat deze Clio IV R.S. een waardige opvolger is van zijn voorganger. Deze auto geeft veel plezier aan een nieuwe enthousiasteling met al zijn features en uitstraling zowel van binnen als van buiten. Maar vooral door de afstemming van Renault Sport zal ook een ervaren bestuurder zich elke dag kostelijk kunnen vermaken met de auto. Dit is in de juiste rijstand echt autorijden pur sang! Als je de auto eens in de zoveel tijd zijn benen laat strekken, is na elke rit met een glimlach uit stappen gegarandeerd.
Misschien is hij niet zo spartaans als zijn voorganger, maar als je naar het hele pakket kijkt wat een Hot Hatch moet kunnen, is het voor de volle 100% een ronduit fantastische auto…

15-09-2025