Heb je soms ook weleens het gevoel dat niets is wat het lijkt? Wij hadden dit gevoel werkelijk waar als nooit tevoren toen we de woorden hoorden van niemand minder dan Jeremy Clarkson. In zijn review over de derde generatie Civic Type R van Honda, werd ineens duidelijk dat ook levende legendes er soms ook naast zitten. Of in ieder geval dat een productie of review van een auto niet altijd zo eerlijk en oprecht is als het doet voorkomen. Op ’s werelds grootste autoshow, hét succesnummer van de BBC “Top Gear” sprak Clarkson over deze Civic alsof het merk compleet de plank had misgeslagen tijdens het maken van deze auto. De auto zou traag zijn, ondersturen als een gek en eruitzien als een kermisattractie. Ook wij hebben ons doodgelachen met het drietal van Top Gear door de jaren heen, maar toch moeten we helaas stellen dat in dit geval inderdaad niets is wat het lijkt. Er is zeker een plank misgeslagen in die tijd, maar dat was niet Honda met de Type R. Het was echter TopGear die een auto compleet misjudgede en de auto een reputatie gaf die hij niet verdiende!
Hoe de FN2 écht is, zowel op straat als op het circuit, gaan wij je wél eerlijk vertellen.
Honda Civic Type R 2.0
Nieuwwaarde: € 35.495,-
Vermogen: 201 pk / 193 Nm
0-100: 6,6 seconden
Gewicht: 1.238 kg
Zoals jullie aan de introductie al hebben kunnen zien gaan we het vandaag hebben over misschien wel de meest controversiële Type R van alle modellen en generaties. Iedereen die het uiterlijk van afgelopen generaties heeft gezien, snapt dat het heel wat is dat we dit zeggen… Op papier is het commentaar wat deze generatie Civic vaak krijgt nog best te begrijpen. Er is namelijk inderdaad maar 1 pk bijgekomen ten opzichte van zijn voorganger en dat terwijl hij ook ietsje aangekomen is. Tevens werd de onafhankelijke achterwielophanging vervangen door een torsiestang, al met al voor de purist niet om over naar huis te schrijven.
Aan de andere kant bleef de zo geprezen K20 motor met VTEC crossover onder de motorkap liggen, al was dit wel een minder hoogtoerige versie. Ook kwam er een compleet nieuw design wat destijds erg futuristisch was, heden ten dage kunnen we echter concluderen dat het ontwerp erg goed ouder geworden is. De toename van het gewicht heeft als bijkomend voordeel dat de auto een stuk stiller is, meer solide aanvoelt en bruikbaarder is geworden voor de dagelijkse taken. Tezamen met een prachtig interieur en een zeer praktische indeling maakt het misschien nog niet eens zo’n slechte keuze. Maar waarom is de kritiek dan zo groot en wat maakt dat wij wel fan waren van de FN2 Civic? Dat gaan we je vertellen, luister en huiver…
De aandrijflijn en de achterliggende gedachtes
De K20 die onder de motorkap ligt bij deze FN2 is de zogenoemde K20Z4 variant. Deze verschilde vrij fors in karakter en prestaties in vergelijking met de motor die in de EP3 lag (de K20A). Het is niet ongebruikelijk dat Japanse merken de beste specificaties als het gaat om de motoren en chassis voor de “domestic market” bewaren. Hier komt niet voor niets de zeer bekende term “JDM” ofwel “Japanese Domestic Market” vandaan. De K20A is een echte JDM motor die ontwikkeld is voor deze specifieke Japanse markt. De motor heeft een veel hoger maximum toerental en wordt hiermee uiteindelijk ook krachtiger. De keerzijde is dat deze motor wel minder zuinig is en ook minder verfijnd, tevens kost deze motor ook meer omdat hij met duurdere onderdelen wordt gebouwd. De EP3 werd, in contrast met veel andere uitgebrachte modellen, in Japan en Europa in vrijwel dezelfde specificatie geleverd.
De FN2 is echter speciaal ontwikkeld voor de Europese markt en hoewel ze in Japan de FD2 kregen op basis van de 8e generatie Civic, kregen wij hier een model gebaseerd op het platform van de Honda Jazz. Vandaar ook dat deze dus werd uitgerust met, de voor een Type R ongebruikelijke en dus veel beklaagde, achterophanging die alleen deze Europese generatie van de Type R kreeg. De Japanse Type R had dus meer vermogen, een beter chassis met een geavanceerdere achterwielophanging en een totaal andere vorm dan zijn Europese broertje. Voor dit feit kunnen we echter niet alleen naar Honda wijzen, Europa had destijds andere milieueisen en er was economisch ook veel aan de hand in die periode. Daarbovenop is een Europeaan ook meer op zoek naar verfijning in een auto dan de gemiddelde Japanner die een sportauto koopt. De kans dat een Japanner met een Type R naar het circuit gaat is vele malen hoger dan dat Pietje GTI’tje dat doet in zijn VW, die rijdt liever over de boulevard. De auto die Honda uiteindelijk op de Europese markt plaatste is precies de auto waar diezelfde klanten al jaren om hebben gevraagd.
Ja, een K20 motor met een heftige V-TEC overgang zoals in een EP3 of een Integra uit die tijd is veel indrukwekkender en het piekvermogen van deze motoren is merkbaar hoger en verder in het toerenbereik te vinden. Toch is het kleine beetje extra koppel van de Europese motor erg fijn tijdens de dagelijkse rit naar het werk of onderweg om een boodschap te doen. Ondanks de downgrade als het gaat om de pure cijfers is deze motor nog steeds niet bang om de begrenzer op te zoeken en vrolijk door te jagen naar het maximum van 7800 toeren! Je kunt zeggen wat je wilt, maar het blijft een ophitsend stukje techniek dat wel degelijk een heel ander karakter heeft dan een turbomotor die steeds meer werd gebruikt door de concurrentie in die tijd.
Oké, als we eerlijk zijn, werd de auto die wij reden wel geholpen door een Toda cat-back systeem met een prachtige diepe toon onderin en een mooie brul in het hogere toerengebied. Wat bovenal bleef is de karaktervolle en betrouwbare Honda motor die we zo goed kennen en liefhebben, al was het naar verhouding in iets mindere mate. De pure rijervaring die een NA (naturally aspirated) motor geeft, bleef. En het was in ieder geval geen gedownsize-de motor met minder slagvolume en een turbo waar veel andere merken wel op over gingen in die tijd.
Wat bij Honda, en zeker bij de auto’s met een rode H op de neus, altijd perfect is geweest, is het schakelmechaniek. Net als bij al zijn voorgangers en zoals bij al zijn nakomelingen, schakelt de FN2 met zo’n precisie en gemak dat geen ander merk hiermee de competitie aan kan. Er kan werkelijk niets tippen aan het gevoel, de slag en de precisie die een versnellingsbak van Honda heeft. Combineer dit met de zingende hoogtoerige motor en plaats deze combinatie in het jaartal van 2007, wat je overhoudt is een aandrijflijn die werkelijk waar een genot is om mee te werken.
De eindoverbrenging in de versnellingsbak zou iets korter kunnen, wat de auto iets meer acceleratie zou geven en misschien iets minder efficiëntie. Ook hier laat de Civic dus een stukje uitdaging liggen, ten gunste van comfort. De Civic wordt hiermee dan ook wel op de snelweg een stuk minder vermoeiend dan de EP3 of een DC5.
Het design
Omdat de FN2 gebaseerd is op de Honda Jazz van die tijd, heeft het model een compleet andere vorm dan zijn Japanse tegenhanger, vooral ronder en compacter is de EU versie in vergelijking met de sedan die in Japan op de markt kwam. Toch zijn er ook veel voordelen te benoemen aan de Civic die wij aan deze kant van de wereld kregen. Het complete design is eigenlijk een perfect uitgevoerde combinatie tussen praktische bruikbaarheid, sportiviteit en hoekige lijnen, die het totaalpakket erg laten spreken als geheel. Subtiele verschillen ten opzichte van de standaard uitvoeringen maken de Type R een totaal andere auto in aanzien.
De flanken van de auto worden vormgegeven door sportieve sideskirts en meegespoten wielkastranden. Zelfs af fabriek staat deze auto erg goed op zijn wielen, de band/velg-combinatie vult de wielkasten mooi en het design van de velg is wederom simplistisch, sportief en tijdloos. Mooi onder een straatauto, maar op het circuit zouden ze ook niet misstaan. De handvatten in de vorm van een pijl zijn niet te missen, wel een punt van aandacht omdat de plastic kappen nogal fragiel zijn en los kunnen laten, maar desalniettemin een erg fraai detail.
De voorkant wordt gekenmerkt door een sportieve bumper met driehoekige mistlampen. De prachtige rode H staat natuurlijk met trots te pronken op de neus en het Type R script staat subtiel, maar toch goed af te lezen in het racegaas dat de grill afmaakt. De koplampen zien eruit als scherp gefocuste ogen die doorlopen vanuit de grill tot aan de hoeken van de auto. In tegenstelling tot veel Japanse koplampen uit deze tijd zijn deze zeer helder en geven in combinatie met de Xenon verlichting een prachtig en krachtig lichtbeeld. De motorkap is vrij kort en loopt over in een grote raampartij die een perfect uitzicht biedt over de weg waar je de Civic overheen aan het jagen bent.
Recht van achteren bekeken is de auto breed van onder en versmalt hij van boven, de achterruit is in tweeën gedeeld door een spoiler die de twee ruiten van elkaar scheidt. Nee, zeker niet ideaal voor het zicht, maar wel gaaf om te zien in je binnenspiegel! De auto die wij reden had een extra, wat meer vierkante spoiler van Tegiwa gemonteerd. Wat ons betreft een aanrader die de filosofie van het hele design van de auto onderschrijft, maar wel wat meer kracht geeft aan een anderszins erg rond achterwerk. Verder zijn wederom dezelfde designelementen voor zowel voor als achter gebruikt. De uitlaten hebben net als de mistlampen de vorm van een driehoek, er verschijnt wederom racegaas in de onderbumper en er zit net als in de voorbumper een extra wat hoekige uitstulping aan de zijkant onderin. Tot slot zijn de achterlichten hebben dezelfde stijl als de koplampen en de brug tussen beide achterlichten is van doorzichtig kunststof, ook hier met het kenmerkende rode logo en Type R uitgeschreven op de kofferklep.
Destijds beschreven veel mensen de auto als een UFO en we kunnen begrijpen waar dit toentertijd vandaan kwam. De auto was destijds erg futuristisch, maar als je naar de huidige designtaal van veel merken kijkt lijkt het wel of deze generatie Civic redelijk clean en ingetogen is qua design. De auto zoals hij erbij staat op de foto’s in dit artikel is zeker geen schreeuwerig ontwerp in tegenstelling tot bijvoorbeeld de FK8 Civic. Het lijkt er dus op dat ook op het gebied van ontwerp Honda destijds zeker wel wist wat ze aan het doen waren en dat de auto de tand des tijds vrij goed heeft doorstaan. Zeker als we kijken naar het ontwerp van de nakomelingen van de FN2 (de FK2 en FK8) welke nog meer uitgesproken waren (tot de FL5). in vergelijking met deze modellen is de FN2 best een mooie Jazz geworden zullen we maar zeggen…
Het interieur
Misschien wel nog controversiëler dan het exterieur is het interieur. Waar een basisversie van deze generatie Civic niet echt bewonderenswaardig te noemen is, vooral door het materiaalgebruik, is de Type R stiekem toch best goed gelukt. Als allereerste verwonder je je over het in tweeën gedeelde dashboard met een toerenteller en tripmeter direct achter het stuur, en daarbovenop de snelheidsmeter met onder andere shiftlights al in die tijd. Weer links daarvan een schermpje voor de radio. De reden waarom de Type R veel beter oogt dan de basisuitvoeringen is dat deze laatste veel goedkoop uitziende plastics gebruiken, terwijl de snelste Civic gehuld is in mooie diep rode en donker zwarte stoffen. Alle bedieningselementen en schermen zijn volledig gefocust op de bestuurder, waardoor je echt het gevoel bekruipt dat je in een cockpit zit, erg futuristisch, maar ook mooi esthetisch en bovendien gebruiksvriendelijk. In de Type R komt het interieur echt duizend keer meer tot zijn recht dan in de reguliere uitvoeringen. Waar de normale Civic afdoet als goedkoop en fragiel, voelen de interieurdelen hier als lichtgewicht en sportief, ook is de afwerking van de Type R met de rode elementen op de deurpanelen en de rode bekleding en matten op de vloer erg fraai te noemen.
Ook liften de vrijwel perfecte sportstoelen de rest van het interieur met al deze elementen naar een hoger niveau. De EP3 kwam nog met kuipen van Recaro, maar vanaf de FN2 is Honda zijn eigen stoelen gaan monteren. Wees echter niet ongerust, de kuipstoelen van Honda doen niet onder voor de befaamde Recaro’s en zijn tot op de dag van vandaag een van de beste OEM stoelen waar we ooit in gezeten hebben. Geleerd van de beste is het devies. Ook achterin is het prima vertoeven, met 4 man op stap is voor deze auto geen enkel probleem. De zitpositie als bestuurder is, als we dan toch moeten zeuren, helaas wel net te hoog voor het mooie. Dit komt doordat bij de Honda Jazz de benzinetank onder de stoelen zit en dat is dus voor deze Type R ook het geval. En als we dan toch met minpunten bezig zijn, de stoelen kun je perfect op de juiste houding instellen, maar helaas gaan ze alleen niet terug naar de zojuist ingestelde stand als je ze voorover klapt om iemand achterin te laten stappen. Niet per se iets waar je normaliter rekening mee houdt, maar als je een dagje of weekendje weg bent met minimaal 3 mensen gaat het je gauw vervelen kunnen we je vertellen… Toch zijn er ook een hoop voordelen te noemen, de Civic is namelijk onwijs praktisch, de grote opening tot de gigantische kofferbak maakt, mede door de grote kofferklep, spullen van formaat meenemen zeer eenvoudig. Ook kun je de achterbank omhoog vouwen zodat je achterin spullen kwijt kunt in maten die je bij andere auto’s alleen kwijt kunt als je een station kiest. Verder voelt de auto compact achter het stuur, maar is de auto eigenlijk erg ruim. Deze ruimte zit in zowel hoogte, breedte als diepte. Zeker een grote verbetering ten opzichte van die alom geprezen EP3.
Het rijgedrag
Dan moeten we het nog even hebben over misschien wel het belangrijkste onderdeel bij een Type R, het rijgedrag. Zoals in de intro al aangegeven is de perceptie van de FN2 dat deze eigenlijk voor geen meter rijdt, vooral zou er veel onderstuur zijn en weinig beleving. Waar deze fabels precies vandaan komen is ons niet precies duidelijk, maar er gaan verhalen rond dat Top Gear destijds in de clinch lag met Honda, dit is echter nooit officieel bevestigd.
Wij reden met een Civic die een licht-sperrend differentieel had gekregen van een vorige eigenaar, wat ons betreft een aanrader voor zowat elke sportieve auto. In de auto die wij reden was dan ook geen greintje onderstuur te bekennen. Nee de auto gaat niet dwars elke keer als je instuurt met een klein beetje druk op de voorwielen, maar onderstuur is er zeker niet. Met ietwat agressiever insturen draait de FN2 fantastisch om zijn as, welke je dan weer perfect recht kunt trekken met het zojuist genoemde sperdifferentieel. Een en al plezier hebben wij beleefd met deze auto, zowel op als naast het circuit. De auto die wij reden had verder gewoon de originele ophanging en remmerij. De ophanging is vanzelfsprekend stugger dan een normale auto maar zeker niet oncomfortabel. Op hogere snelheid filteren de dempers de oneffenheden mooier weg dan bij lagere snelheden, dat is een feit. Maar de auto voelt door zijn solide bouwkwaliteit, fijne interieur en goede isolatie zeker niet oncomfortabel en juist erg goed in controle over de koets. Een mix tussen sportiviteit en dagelijkse bruikbaarheid. De remmen zijn het grootste kritiekpunt wat we kunnen hebben op deze Civic. Waar andere Type R’s werkelijk vanuit de showroom zowat naar het circuit kunnen voor een trackday, komt de FN2 hier toch echt wat tekort. De klauwen vertragen de auto prima voor een rondje of wat, maar daarna merk je dat de remkracht snel vermindert. De remmen van de FD2 uit Japan zijn prachtige grote klauwen van Brembo, zoals bij veel snelle Honda’s. Die van de Europese FN2 lijken simpelweg reguliere remklauwen van bijvoorbeeld een iets grotere Accord en zijn te klein en niet capabel genoeg voor het circuitwerk wat een Type R wel zou moeten kunnen.
Conclusie
Als we alles samenbrengen tot één krachtige conclusie kunnen we stellen dat de Honda Civic Type R FN2 in een compleet verkeerd daglicht is gezet door sommige auto-journalisten. Nee, deze generatie was zeker niet perfect, maar in een moeilijke tijd voor veel autofabrikanten heeft Honda zeker geen slecht product neergezet. Ja de auto is echt minder puur als zijn voorganger, maar welke auto is dat tegenwoordig nog wel? Nee, de auto is niet zo spartaans, maar wat is deze Type R een heerlijke sportive daily. Zeker als je de Civic vergelijkt met andere hot hatches van zijn tijd, dan biedt deze FN2 altijd nog een unieke rijervaring, maar dat dit keer gaat dat gepaard met een ontzettend fijne, goed gestylde, bruikbare en super fijne auto!
Wat ons betreft verdiend deze Civic de rode H op de neus en zijn plek in de ere galerij van Honda Type R’s!
Tot slot deze prachtige video van het Youtube-kanaal van Perry0691. Hier zie je het vermeende “tergende onderstuur” van de FN2 Type R in actie, hetzelfde onderstuur waar Jeremy Clarkson destijds zo over viel op de Top Gear-testbaan. Vanaf 5 minuten in de video kunt u zelf oordelen hoe erg het onderstuur in onze beleving was…
06-03-2026
Met dank aan Perry0691 voor het tonen van zijn onboard video waarin onze Civic Type R te zien is voor jullie.